Ik leef nog! - deel 1

7 december 2018 - Kampala, Oeganda

Zo! Hallo allemaal!

We zijn zo’n dikke maand verder sinds mijn vorige blog. Inmiddels hebben we nog minder dan 2 weken te gaan in het Ugandese land. De reden waarom ik een maand lang niet heb geschreven is vanwege het feit dat ik moest herstellen van de Bilharzia, het druk heb gehad (ja zelfs in Uganda waar je niets hebt van je Nederlandse leven kun je het druk hebben) en af en toe ook gewoon geen zin had om te gaan bloggen. In de afgelopen maand zijn er van allerlei leuke dingen gebeurt. Ik probeer jullie zoveel mogelijk hieronder daar in mee te nemen. Ik schrijf deze blog in 2x. Anders wordt hij zo lang haha.

Het duurde ongeveer nog zo’n 5 dagen voordat ik helemaal hersteld was van de Bilharzia. De vorige keer schreef ik dat ik wilde proberen om naar de supermarkt te gaan. Dit heb ik gedaan, alleen was dit nog veels te vroeg. Dit resulteerde in dat ik diezelfde avond bijna 40 graden koorts kreeg en vervolgens weer flink moest herstellen. Iets met roofbouw op je lichaam plegen (zoals mijn oma en vader dat zo leuk kunnen zeggen). Langzaam aan zijn we in die 5 dagen steeds meer dingen gaan doen (supervisie, naar de winkel en ook een keertje uiteten) totdat we helemaal hersteld waren.

Gelukkig op maandag 12 november kon ik, samen met Judith, na een dikke week ein-de-lijk weer aan de bak. Volgensmij ben ik nog nooit zo blij geweest om op een maandagochtend naar stage te gaan. Op stage was iedereen erg enthousiast om ons weer te zien en waren ze blij dat we weer hersteld waren. Zelfs onze manager, die meestal niet heel toegankelijk in het contact is, kwam enthousiast op ons af en begroette ons met een grote glimlach. Die week heb ik genoten van alle activiteiten op stage en alle fijne dingen die ik savonds weer kon doen zoals naar de film gaan, uiteten en ook hadden we een afspraak met Mike – onze safari driver.

Want we gingen het weekend erop op safari! 3 dagen lang dieren spotten, lol maken en heeel veel gave dingen doen/zien. En wat was het gaaf! We zijn op vrijdagochtend 16 november vroeg in de morgen vertrokken richting Queen Elisabeth. Dit is een national park in het westen van Uganda, tegen de grens aan met Kongo. Het was zo’n 6 uur rijden. Ik zat redelijk voorin in de auto, dit was prettig – ik ben een beetje wagenziek in dit land door alle hobbels en kuilen in de weg. We kwamen tegen het einde van de middag aan (hier en daar waren we nog gestopt om dingen te zien, te toiletteren en te lunchen). Ook hadden we onderweg nog zebra’s en een olifant gezien! De olifant stond gewoon heel normaal langs de weg een beetje te eten haha! Zo gaaf! Savonds hebben we een heerlijk 4 gangen diner gehad (wat een luxe) en zijn we vroeg gaan slapen in onze safari tenten.
De volgende morgen hadden we om 6 uur de wekker staan om om half 7 op pad te gaan. Wat een zin hadden we er in! We reden naar het park toe en kwamen al snel in het park een hele kudde Ugandese kobben tegen (soort herten). Wat gaaf was dat om te zien! Ik had echt het idee dat ik in de film van The Lion King beland was (opzich logisch, want die film speelt zich ook af op de savanne in Afrika haha). Ook kwamen we olifanten en buffels tegen. Hier en daar konden we ook een everzwijn spotten en nog een aantal dieren die op een hert leken. Helaas waren er geen leeuwen of jachtluipaarden dichtbij.
Tegen een uur of 9 zijn we naar het andere park gereden. Hier woonden weinig dieren, maar de natuur was prachtig. We hebben op een heel mooi punt op een berg ontbeten en zijn daarna verder gereden. Onderweg hebben we een groep apen gespot. Mike had een safari auto met een open dak. We konden dus, wanneer we stonden, alles goed zien. Ook mochten we even bovenop de auto zitten. Wat was dat prachtig! Ik heb dat weekend echt een aantal keer zo’n enorm geluksgevoel ervaren. Het is zo gigantisch gaaf dat ik dit soort dingen mag meemaken tijdens mijn studie!!!!!
We zijn teruggereden voor de lunch en na de lunch zijn we terug naar het 1e park gegaan. We hadden wisten dat er leeuwen waren (de eerste keer konden we die niet zien omdat ze ver weg waren en we op de wegen moesten blijven) en we gingen die spotten. Eigenlijk mag je niet de weg af, maar Mike wilde in de lunchpauze wel de kans wagen, omdat het toch rustig was in het park. We gingen op weg naar de boom waar de leeuwen waren gespot en…. ze waren er nog! Inmiddels lagen de leeuwen heerlijk te slapen onder en in de boom. Mike had de auto stil gezet naast ze en zo stond je ineens een meter van een leeuw af. Wat een kick gaf dat! We hebben een aantal mooie foto’s kunnen maken en zijn na 10 minuten verder gereden. Je kunt natuurlijk niet te lang blijven staan, dat is voor die beestjes niet fijn (en we waren daar natuurlijk illegaal en konden een boete krijgen als we gespot werden).
Smiddags hebben we een bootsafari gehad tussen de nijlpaarden in. Dat vond ik wel een beetje eng. Door het raften ben ik een beetje bang geworden dat boten omslaan en dat ik weer in nood kom. Helaas bleef onze bootsafari niet geheel ongedeerd; tegen het einde kwam er een storm opzetten waardoor we snel terug moesten waren. De storm was alleen sneller bij ons dan gehoopt. Het water werd wild en het dak vloog van de boot af. Aangezien ik dus een beetje bang ben geworden, slaakte ik op dat moment doodsangsten uit en was ik echt heel erg bang. Gelukkig was het een snelle boot en waren we binnen 5 minuten aan land, ook de meiden waren erg lief voor me. Wat was ik blij dat ik van die boot af kon! Ik hoop dat dit wel de laatste keer was dat ik bang ben geweest in een boot, anders moet ik er in Nederland misschien nog maar wat mee doen.
Na de bootsafari zijn we nogmaals terug gereden naar het 1e park en hebben we nog een klein rondje gemaakt. Hier hebben we weer leeuwen gezien! Een stuk of 7 leeuwen lagen een dutje te doen langs de weg. We hebben zo’n half uur staan kijken, maar er kwam weinig beweging in helaas.
Na deze safari zijn we gaan eten en vervolgens naar onze tent gegaan. Tegen een uur of elf in de avond hoorden Judith en ik naast onze tent een  geluid. Eerst dachten we dat het een rits van een tent naast ons was, maar na halve minuut beseften we dat het geen rits was maar een nijlpaard! Er stond gewoon naast onze tent een nijlpaard te grazen!! Er was ons al verteld bij aankomst dat het kon gebeuren, maar toen het dan daadwerkelijk ook daar was was het wel ontzettend spannend! Ik heb niet durven kijken haha, maar ik vond het idee wel echt heel erg gaaf. Tot 2x toe is er die nacht een nijlpaard wezen grazen.
De volgende morgen zijn we naar een rainforest gereden om daar een wandelsafari te gaan doen om chimpansees en andere dieren te spotten. Ik had geen dichte schoenen bij me, dus ik kreeg prachtige rubberen laarzen die 4 maten te groot waren. Want ja, hiken kan prima op rubberen laarzen… We gingen de forest in en al snel merkte ik dat de rubberen laarzen geen succes waren. Maarja, roeien met de riemen die we hebben! Het was een geweldige ervaring om ook lopend van de natuur te genieten. Er was een mevrouw met ons mee die voor ons uit liep en met een enorm hakmes een soort van pad voor ons probeerde te creëren. Het was ontzettend modderig (logisch in een rainforest) en het was nog een hele uitdaging soms om niet te vallen. Scouting ten top! Al snel kwamen we bij een boom waar bovenin een chimpansee zat te eten. Als je heel goed keek kon je hem zien zitten. We hebben een half uurtje daar gestaan om te kijken en hebben toen onze weg vervolgd. Het rainforest wilde zijn naam eer doen want binnen een half uur kwam er een enorme tropische regenbui. Deze heeft dik een uur geduurd waardoor we compleet doorweekt waren (alsof we met onze kleren aan onder de douche zijn gaan staan) en ook geen dieren meer gezien hebben. Doordat we diep in de forest zaten moesten we nog dik 1.5 uur door de regen hiken voordat we weer in de bewoonde wereld waren. Ik vond het niet erg, het was maar water en ik had droge kleren bij me. En hoe gaaf is het om op deze manier ook de Ugandese natuur mee te maken. Na de hike zijn we terug naar Kampala gereden waar we 6 uur later doodmoe thuis aankwamen. De volgende dag waren we gelukkig vrij om bij te komen en mijn verjaardag te gaan vieren…..

Liefs Maike

Maak je reisblog advertentievrij
Ontdek de voordelen van Reislogger Plus.
reislogger.nl/upgrade

Foto’s

Jouw reactie